|
| |
|
| |
De BMW R27 werd als opvolger van de R26
gelanceerd op de beurs van München in 1960. In eerste instantie werd ze wat lauw
ontvangen omdat de verschillen met de R26 als te gering werden ervaren. Wellicht is dat,
gezien vanuit commercieel perspectief, wel correct maar voor de liefhebber van nu maakt
dat niet zo veel uit en zijn er wel degelijk een aantal interessante verschillen
- zo u
wilt verbeteringen- met z'n voorganger te ontdekken. Enkele daarvan noem ik hier :
- De ontsteking, waarvan de contactpuntjes nu door de nokkenas worden bediend
i.p.v. door de krukas, zodat de ontsteking niet langer een loze vonk produceert bij
het begin van elke inlaatslag.
- De motor die nu volledig in rubber blokken hangt zodat de "schwebemotor" een
feit is. Hiermee werd definitief afgerekend met het fenomeen "trillingen".
- De nokkenasketting die een kettingspanner heeft gekregen. Moest ook wel nu ook het
ontstekingstijdstip door de nokkenas gecommandeerd werd.
- De bobine heeft (eindelijk!) z'n plekje
achter het ontstekingsdeksel verloren. Dat is belangrijk, want
t/m de R26 kreeg de bobine het werkelijk Spaans benauwd van de
hitte achter dat dekseltje. Vanaf de R27 zit de bobine lekker
fris in de rijwind onder de tank.
Verdere kleine verschillen waren een iets hoger opgevoerde motor (+ 3pk,
nu 18 pk/7400 rpm) middels een hetere, asymmetrische nokkenas en een hogere compressie.
Verder een iets gewijzigd frame, noodzakelijk om de "schwebemotor" te kunnen
bergen. Tevens waren de versnellingsbakverhoudingen licht gewijzigd en had de motor een
ander luchtfilter gekregen. Later in de productie werd de eindoverbrenging gewijzigd. Dit
omdat hij in eerste instantie toch iets te lang was.
Toch waren deze wijzigingen bij elkaar niet voldoende om het
ééncilinder noodlot te
ontlopen. De BMW R27 was een fraaie, degelijke, betrouwbare dienstfiets. Alleen de klant
vroeg er niet meer naar en wenste zichzelf en zijn gezin per auto te gaan vervoeren. Als
vrijetijdsbesteding was de R27 weer net te vroeg, bovendien van het verkeerde concept en
ook te duur. In 1966 werd de productie van de R27 na 15.500 exemplaren gestaakt. Wel was
de BMW fabriek toen nog bezig met de ontwikkeling van een R28. Hierin zat o.a. een /5
voorvork maar deze fiets is nooit verder gekomen dan het prototype stadium. De
ééncilindertijd bij BMW was voor jaren weer voorbij (snif).
Ik heb mijn BMW R27 (bouwjaar 1963, voor het eerst op de weg in
1966) gekocht van een man die de fiets al acht jaar onder
een zeil in de tuin had staan. Daarvoor had hij er vanaf 1978 tot eind jaren tachtig tot
volle tevredenheid z'n woon-werk kilometers mee gemaakt. Uit betrouwbare bron kan ik u
melden dat een motor na 8 jaar buiten onder een zeil te hebben gestaan niet fraaier wordt.
Als illustratie staan hieronder foto's van de motor zoals hij er voor de restauratie uit
zag. Ik mocht hem kopen onder de conditie dat ik hem zou restaureren. Die belofte was niet
moeilijk want dat was ik precies van plan.
|
De restauratie is inmiddels
achter de rug en heeft geduurd van mei tot november 1998. Bedoeling was dat ik het zelf
zou gaan doen. Dan had ik naast m'n werk, m'n vrouw en vier kinderen wat afleiding...
(goeie smoes voor jezelf en de omgeving, trappen ze geheid in). Nadat ik het accubakje
persoonlijk gedemonteerd had besloot ik dat ik afleiding genoeg had en zocht Jan Beck in
Wijhe op. Dat is een gerenommeerd BMW restaurateur. Die zocht gelukkig ook wat afleiding
en heeft het klusje van me overgenomen. Over de kosten zal ik het niet hebben, het is
ondanks of dankzij Jan's gouden handen tamelijk uit de hand gelopen. Uitgangspunt was de
motor compromisloos te restaureren en ook zoveel als mogelijk origineel te houden. Daarbij
moet ik aantekenen dat ik niet behoor tot het kamp van de heel strengen in de leer. Het
moet origineel blijven behalve als het gezochte onderdeel niet beschikbaar is en een
(nieuwe) andere oplossing functioneel voldoet en ook nog goed in de buurt van het
origineel blijft. (Lust u hem nog). Zo is het benzinekraantje vervangen door een nieuw
exemplaar, zijn de velgen van staal geworden (de originele aluminium velgen worden ooit
gerestaureerd en zodra ik goede naven heb gevonden ook opnieuw gespaakt), is het
achterspatbord + beugels nieuw (origineel, van staal) en het voorspatbord ook
en heeft de R27 een elektronische spanningsregelaar gekregen, jakkes. Dat
laatste bevalt me overigens totaal niet omdat deze regelaar veel later inschakelt. Ik vind
het niet mooi dat de dynamo pas bij ongeveer 2000 rpm. gaat laden. Ik zoek dus een
mechanische regelaar, dat is duidelijk, wie biedt....
De motor is tot de laatste bout en moer gedemonteerd. Daarna werden de
onderdelen gesorteerd op het indelingscriterium "welke specialist restaureert wat,
tenminste voor zover Jan het niet zelf doet" en vervolgens werden de specialisten aan
het werk gezet. Dat resulteerde in een compleet gemoffeld frame, accu+luchtfilterbak, en
diverse kleine losse onderdelen. Verder leverde dat een gespoten tank, achter- en
voorspatbord op. De belijning werd met de hand aangebracht. Alle boutjes, moertjes
etc.
wat gegalvaniseerd was geweest werd opnieuw gegalvaniseerd. (roestvast staal vind ik niet
mooi). Het balhoofd kreeg conische lagers en de stuurdemper + stuur werd vernieuwd. De
buddyseat (homemade van één van de vorige eigenaren) werd vervangen door een Denfeld
zweefzadel, achterop kwam een origineel bagagerekje. Het schaars aanwezige chroom werd
opnieuw koperverchroomd. Aluminium onderdelen werden gepolijst en gietonderdelen zoals
carters werden geglaspareld. De kabelboom + de bowdenkabels + de uitlaat(bocht) en
alle rubbers (ook de hardy schijf) werden vernieuwd en alle lagers in wielen en swingarmen
werden eveneens vervangen. De stalen, verchroomde velgen werden met verchroomde spaken en
nieuwe spaaknippels opnieuw gespaakt. Om de velgen kwamen één maat breder dan
standaard) 3.50 * 18" Michelins
Het blok werd, inclusief versnellingsbak, totaal gedemonteerd. Het bigend,
de drijfstang, de slingerschijf, de lagers en de nokvolgers werden vervangen. De cilinder,
zuiger, zuigerveren, cilinderkop, kleppen en carburateur eveneens. De uitlaatklep +
klepzitting werd meteen geschikt gemaakt voor loodvrij. Van de versnellingsbak werden alle
lagers + één schakelvork vervangen. Het cardan (27:6) was verdomd nog redelijk. Alleen de
lagers en de cardanas zelf werden vervangen. De voor - en achtervering werd gereviseerd,
de demping compleet vervangen.
Het resultaat mocht er zijn. Behalve pijn in de portemonnee resulteerde
het in een BMW R27 die er werkelijk als nieuw uitziet en nu bij mij in de woonkamer als
kijkobject naast een op soortgelijke wijze gerestaureerde (ook door Jan) BMW R68 uit 1953
figureert. Alleen op hoogtijdagen en clubdagen -met droog weer- mogen ze wel eens buiten
spelen..... maar dan is het ook genieten!!
|
Tijdens
en na de restauratie....
Roelof Jan Zilver, rj.zilver@gmail.com
| 9-12-2000 Hoe
is het nu ...?
Inmiddels zijn er al weer twee jaar verstreken. Hij
staat in de winter nog steeds in de kamer te blinken en ik wil hem daar
ook absoluut niet kwijt. Vrouw en kinders zijn er ruim aan gewend dus ook
dat gaat goed. Er staat nu 1500 km op de teller. Dat is misschien
niet veel maar het zijn wel leuke kilometers geweest. Behoudens een klein
akkefietje met een lekke cilinderkoppakking zijn er geen ernstige
problemen geweest. Het bleek dat de cilinderkop iets te enthousiast was
gevlakt waardoor de opstaande rand van de cilinder niet voldoende ruimte
boven z'n hoofd had. Daardoor kwam er bij aandraaien van de kopbouten
onvoldoende druk op de koppakking te staan. Dat gaf dus lekkage. Na een
klein beetje uitdraaien van de cilinderkop was dat verholpen. Verder heb
ik in de zomer van 1999 toch maar de originele carburateur vervangen door
een carburateur van een /5 BMW. Dat is zo'n carburateur met de
vlotterkamer onderaan i.p.v er naast. Niet zo mooi misschien en ook niet
origineel maar hij rijdt er wel veel beter mee en draait nu ook stationair
goed. De elektronische spanningsregelaar zit er nog gewoon op en eigenlijk
ben ik dat ding compleet vergeten. Hij doet het gewoon uitstekend dus ik
laat hem lekker zitten. Hij zit gemonteerd in z'n originele kastje dus van
buiten zie je er niks van.
De kilometers die ik er mee gereden heb zijn v.n.l. in
de buurt geweest. Ook heb ik in 2000 meegedaan aan de rondrit van de BMW
club Oirschot. Dat is een rondrit voor BMW's tot 1969. In 2000 was het
prachtig weer en was er een hele goede opkomst met een enorme variatie aan
modellen. Een aanrader deze tocht. Verder maak ik regelmatig tochtjes met
m'n broer. Die heeft een BMW R26. Grappig toch hoe twee vergelijkbare
fietsen zo verschillend kunnen zijn. Ik ben alleen nog op zoek naar een
ander cardan. De oudste R27's hadden als cardan overbrenging 25:7, de
latere (zoals de mijne) 27:7. Ik zoek dus zo'n 25:7 cardan, dat trekt hij
makkelijk.
12-1-2002 Hoe
is het nu ...? Inmiddels zijn we al weer
vier jaar verder. We zijn verhuisd naar Grootebroek. Een machtig huis met
bovenal een verwarmde garage. Daar kan de R27 prachtig overwinteren zonder
kou te lijden. Van rijden is de afgelopen zomer door de verhuisperikelen
niet veel gekomen. Slechts 1000 km is er bij gekomen, maar dat waren wel
probleemloze kilometers. Van Ron Konijnendijk heb ik een paar mooie
originele velgen + naven kunnen overnemen. E�n stel spaken heb ik er
inmiddels bij, het andere stel moet ik nog kopen. Zodra ze in elkaar
zitten ga ik ze monteren. Is ze toch weer een beetje origineler geworden.
Verder had Ron gelukkig ook een 25:7 cardan voor me. Dat is in de winter
van 2000/2001 geplaatst. Het rijdt inderdaad een stuk rustiger. De motor
draait beduidend lager in toeren en ik heb het idee dat hij ook minder
warm wordt. Perfect dus.
3-4-2011 Hoe
is het nu ...? En nu zijn we al weer 13
jaar verder en ziet de R27 er nog net zo mooi uit als in 1998 nà de
restauratie. De carburateur is vervangen maar dat is het dan wel zo
ongeveer. Elk jaar alle olie verversen is voor wat onderhoud betreft
het hoogtepunt gebleken. |
Send mail to
webmaster@bmw-mono-club.nl with
questions or comments about this web site.
Copyright � 1998 - 2009
BMW Mono Club
Last modified:
09-sep-2010 19:48:03
| |