|
| |
Pech
of tegenslag
Of
valt het onder de categorie te laat begonnen?
In ieder geval wilde ik wel meerijden met mijn eigen te organiseren
Veluwe rit. Helaas stage-lopen en naar school gaan gooiden roet in het eten. Dan
maar opgeven voor de Jubileumrit in augustus. Dat is nog zo ver weg, dacht ik
toen. Maar de tijd ging sneller voorbij en de 29ste juli kroop
dichterbij. Eerst nog op vakantie, een weekje naar Turkije en toen nog als
vrijwilliger mee met gehandicapten. En toen werd het hoog tijd om de motorfiets
van stal te halen.
Als
eerste maar eens een wasbeurt; het stof en de vaseline waarin ik hem destijds (4 jaar terug) had gezet, er af halen. Bij het naar
buiten rijden duwde ik me een ongeluk aan de fiets die voorheen zo licht liep.
Zou de as defect zijn… Na een uurtje begon het geheel er weer aardig uit te
zien. De deuk op het voorspatbord herinnerde mij aan de versleten vorkveren.
Gelukkig had ik die al vele jaren op het schap liggen, maar vanzelf springen ze
helaas nog niet in de voorvork. De achterband was na 10.000 kilometer
woon/werkverkeer inmiddels ook toe aan vervanging. Ik snap eigenlijk nog niet
hoe ik dat voor elkaar krijg met 12 pk af fabriek waar er inmiddels ook wel een
paar van zijn verdwenen. Met de huidige motorfiets rij ik circa 15.000 met een
achterband en dan liggen er 90 paardekrachten op de loer! Maar goed eerst maar
naar Safe motors gebeld en het type doorgegeven om de band te bestellen. Een
weekje levertijd en dan zouden de twee binnenbanden (zaten er inmiddels al weer
een jaar of 8 in) en de buitenband binnen zijn.
De
R25/3 staat bekend om het makkelijk verwisselen van het achterbandje, immers het
spatbord opklappen….laat die nu inmiddels vastgeroest zijn! Dus de kruipolie
bus erbij en enkele dagen inspuiten, en toen liep het spatbordje weer soepel. Maar
die steekas! Daar was geen beweging in te krijgen. Als eerste de borgpen aan de
niet aandrijfzijde verwijderen. Met een Timmermans hamer
zachtjes tikken, “laten schrikken” dat weet ik nog van vroeger.
Alleen schrok hij niet echt van kruipolie en zachtjes tikken. Dus dan maar wat
hardere klappen…er gebeurde niets. Dan maar met de moker en met 3 rake klappen
kwam de borgpen een halve centimeter naar boven. Jeempie wat was die vast gaan
zitten. Het eindresultaat was een M10 moer met fijn metrisch schroefdraad die er
niet meer uitzag. Hoe kom ik daar aan. Het schroefdraad op de borgpen was
gelukkig nog redelijk, een nieuwe moer was voldoende. Bij een constructie
bedrijf hier in de buurt maar even gaan neuzen, omdat fijn metrisch natuurlijk
niet te halen is bij de ijzerhandel op de hoek. En gelukkig had zij deze moeren
liggen. Opschonen van het schroefdraad met een wringijzer was ook nog mogelijk,
alleen was het juiste wringijzer foetsie. Goh dat komt toch niet alleen bij mij
voor? Meestal weet ik wel dat ik het heb, maar kan ik het niet zo één twee
vinden! Met hulp van vaders mepte ik met dezelfde moker de steekas eruit en zie
daar het wiel was eruit. Nu werd me ook duidelijk waarom de fiets zo moeilijk
vooruit te rijden was. De remmen bleven strak op hun plaats staan, van enige
soepelheid was geen sprake. Met de twee wielen naar Safe Motors in Apeldoorn
waar voor ƒ234.00 de twee binnenbanden en de nieuwe buitenband werd gemonteerd.
Zo, het spul kan er weer een tijdje tegen. Nu
ik de wielen er toch uit had, was de voorvering aan de beurt. Even het monoboek
geraadpleegd, maar daarin werd weinig uit de doeken gedaan over het vernieuwen
van de voorvorkveren. Helaas dan maar op eigen risico en goed opletten. Onder
aan de vorkpoten de twee moeren losgedraaid en daar zakten de poten al. Er kwam
nog wat olie uit zoals het hoort, maar hoeveel moet er nu weer in na montage?
Ook hiervan bleek het boek niet te spreken…nou dacht ik een goed boek te
hebben! Het is wel een goed boek, maar je zult altijd zien dat als je iets moet
weten, het er dan niet in staat. Gelukkig kwam er niet echt veel moeilijks
tevoorschijn bij het laten zakken van de onderpoten dus dacht ik dat dit moest
lukken! In de bankschroef de veren gedemonteerd- en gemonteerd en het spul kon
weer samen gebouwd worden. De
onderpoten weer aan de poten geschoven. Alleen over de keringen heen, dat ging
toch niet goed. Er stond, denk ik wat spanning op de poten doordat de poten nog
aan het spatbord bevestigd waren. Spatbord los gehaald (je begint er aan te
wennen, dit ging ook niet vanzelf maar met behulp van veel kruipolie is het weer
gelukt) en het opnieuw geprobeerd. En toen lukte het dus wel. Wielen er weer in
en klaar was Klara, voor het oog tenminste! Het uiterlijk begon weer langzaam te
lijken op de vorm van een motor.
Helemaal toen mijn, nu niet meer lekke tank, er inmiddels op was
gemonteerd. Dat is ook een verhaal apart.Voor lekke tanken zijn er inmiddels
meer seals producten op de markt dan je
vingers hebt. Dus ik ook een tankreparatie-setje besteld voor 35 piek. Voldoende
voor een tank met een inhoud van 15 liter. Nou dat moest ruim voldoende zijn
want als ik goed ben ingelicht dan gaan er maar 12 liters in mijn R25/3 tankje.
Dus eerst de tank vetvrij maken, spoelen met thinner en daarna laten drogen.
Toen de twee flesjes gemengd en erin gegoten. De tank blijven draaien stond op
de verpakking, dus dat deed ik netjes zodat in elke hoek zich het spulletje kon
afzetten. De gebruiksaanwijzing had ik goed doorgelezen voor het “juiste”
resultaat en dat was prima! De volgende week naar het werk zonder “benzine
kruis” want voor de reparatie liep het zo lekker langs de velsnaad je kruis
in! Maar het plezier duurde maar 2 maanden en toen begon de ellende weer op
nieuw. Andere sealproducten konden niet meer verwerkt worden hoorde ik links- en
rechts op beurzen. Dus toen naar een familielid die het aandurfde om te
solderen. Want als je praat over benzine en vlammen dan loopt de helft van de
lassers weg, geloof me, het is echt waar. En ik kan me daar ook wel wat bij
voorstellen. Als je het niet goed doet, is het einde wedstrijd voor tank en
“lasser”. Eindelijk
iemand gevonden die het probleem aandurfde en volgens mij is het gelukt maar we
zijn nog geen 2 maanden verder. Dus
benzine in de tank, natuurlijk nog wel last van schilfers van sealresten maar
daar komt ook wel een keer een eind aan. Nieuwe accu gevuld met zuur, enkele
uurtjes aan de lader en het “feest” kon beginnen. Dat liep al snel spaak
want vonken wilde dat oude kreng niet erg. Dus even de telefonische helpdesk
(Martin Vijzelaar) bellen waar ik moest beginnen. Het kon liggen aan drie
dingen: de spoel, de condensator of de contactpunten. Alle drie de exemplaren
maar vernieuwd en ziedaar een vonk van jewelste.
Vervolgens bleef de carburateur steeds overlopen…Dan denk je in eerste
instantie aan pakkingen. Die heb ik dus vernieuwd maar dat hielp niet. Toen de
vlotter gecontroleerd of de naald de vlotterkamer voldoende afdichtte, dat was
het geval. Later zou blijken dat de vlotter wel het juiste gewicht had van 11
gram maar niet goed in de inkeping op de naald bevestigd was. En toen dat juist
was bevestigd, was ook dat probleem verholpen. Alleen nu nog aanslaan! Intussen
al contact opgenomen met Nico Puiman en het probleem voorgelegd.Hij bood meteen
aan het de volgende avond te willen repareren. Alleen dan moet ik nog wel met
een aanhanger naar Stadskanaal komen en als je alleen een moderne motorfiets
hebt, dan kan dat knap lastig zijn. Dus nog maar even zelf aan de slag…Met
al die verbeteringen had de R25/3 nog geen kick gegeven. Ten einde raad maar een
liefhebber uit Loenen gebeld die zelf ook wat oude motoren had, weliswaar geen
BMW’s ,maar toch..... In eerste instantie krijg je dan te horen dat hij niet
op “tijd” staat, maar dat was echter wel het geval. Dan nog even met de
contactpunten in de weer. En binnen de 5 minuten kwamen ze (zoonlief en vaders)
op het lumineuze idee om eens wat benzine boven in de cilinder te gooien en
daarna snel aantrappen. En
wat denk je... de motor liep meteen! En ik maar denken dat die
bougiedop veel te nat was. Zo ga je dus de boot in, en kun je nog dagen
zoeken. Morgen, donderdag gaan we verder met die oude plof. Zo kunnen we toch
nog met die oude rommelpot naar de Jubileum rit in Middelie. De tekst was nog
niet droog of er verschenen weer donkere wolken aan de hemel. Vrijdagmiddag nog
een stukje door Loenen gereden en er ‘leek’ niets aan de hand. Maar
toen ik bepakt en bezakt, rantsoen voor een week, op wilde stappen en weg wilde
rijden bleef het ‘muisstil’. De motor was niet aan de praat te krijgen…..Dan
maar op de kar naar Middelie waar de experts er maar eens naar moeten kijken….
Johan
Berends
|
